Hans Van der Weijden

Biography

Maakt doosjes, kastjes en objekten in zink. Ze hebben een verweerd uiterlijk als een acheologische vondst, waar de tand des tijds aan heeft geknaagd, en zijn versierd met allerlei ornamenten, die soms als een relikwie achter een kijkglaasje zijn opgesteld.

Deze ornamenten bestaan uit op reizen verzamelde schelpen, stenen, verenen gewone dagelijkse zaken als touwtjes, briefjes en kralen. Zij maken het objekt tot een kostbaar kleinnood, een schatkist, iets religieus van grote emotionele waarde.

Door tekeningetjes, landkaarten, en voor anderen niet meer leesbare teksten krijgen deze objekten een geheimzinnige en sprookjesachtige uitstraling waar ieder voor zich zijn eigen verhaal bij kan maken.

Een zweem van humor ontbreekt niet in de kunst van Hans van der Weijden. Maar zij is niet vrolijk. Er zit in de schatkistjes veel emotie en herinnering vastgelegd. Van der Weijden verzamelt als een kind. Treurigheid en genegenheid wordt bewaard in het hart. Er zijn veel harten, meestal opgeborgen in reliekschrijnen opgeborgen.

De manier voorop het allemaal gestalte heeft gekregen berust op het vakmanschap van een edelsmid, de poetische aandacht voor het geringe,oprechtheid van emotie, vindingrijkheid- en voorts met zoveel fascinatie voor goud, zilver en raadsels op het vermogen van een alchemist.

Om zicht te krijgen op het werk van Hans, moet je het binnenstebuiten keren.

Pak het deksel er af en haal er uit wat er in zit, wat in het binnenste verborgen zit.

De halve bol, hoe mooi ook van vorm, is slechts de verpakking.

Binnenin bevindt zich het verhaal van de kunstenaar. In elke bol een ander, kleurrijk, tot de verbeelding sprekend, verrassend verhaal.

Verpakt in een kunstwerk

 

 

Artworks in the gallery